atl digest

İnsan kararı bekleyen süpürme bulguları.

Neden var

sweep-dispatch çekirdek kuralı bir süpürmenin çıktısını, bulgunun karar gerektirip gerektirmediğine göre ayırır:

bulgu	nereye gider
eyleme dönük ve kararı verilmiş — olgunlaşmış bir erteleme tetiği, deterministik bir kayma	zaten işi kapanışa taşıyan tahta
yargı gerektiren — gizli bir boşluk, önerilen bir kural, iki beceri arasındaki fazlalık	buraya

Karar gerektiren bir bulgunun kararı, biletinden önce gerekir; bu yüzden ikinci tür asla otomatik kartlanmaz. Ama sadece söylenmesi de yeterli değildir: bir süpürme genellikle arka plan alt-ajanı olarak koşar, yani söyleyeceği canlı bir tur çoğu zaman yoktur — ve her koştuğunda konuşan bir mekanizma okuyucuya atlamayı öğretir.

Bu yüzden digest, kalıcı bir depo artı oturum sinyalindeki okunmadı sayacıdır. Hiçbir yarısı tek başına işe yaramaz: okunması zorunlu olmayan bir dosya, hiçbir şeyi gönderemeyen bir durumdur; içeriğini her oturumda tekrarlayan bir sinyal ise ayrımın önlemek için var olduğu gürültünün ta kendisidir.

Kullanım

atl digest                    # bekleyeni yazdır ve okundu işaretle
atl digest --all              # okunmuşlar dahil hepsini yazdır; hiçbirini işaretleme
atl digest drop <id>          # kararı verilmiş bir bulguyu kaldır
atl digest projects           # bu makinedeki her digest ve kime ait olduğu

Ve yazma tarafı — elle değil, bir süpürme tarafından kullanılır:

printf '<kanıt, neden önemli, önerilen sonraki adım>' \
  | atl digest add --sweep observe --title '<tek satırlık iddia>'

⚠ Kendi sweep'inizin çıktısını mı okuyorsunuz? --all kullanın. Oturum-başlangıcı sinyali okunmamış sayısını raporlar; bulguların düştüğünü doğrulamak için çıplak formu çalıştırmak onları okundu işaretler ve o sayıyı sıfırlar — sweep "başarıyla" biter ve bir sonraki oturuma hiçbir şeyin beklemediği söylenir. Hasar hata olarak değil, sessizlik olarak görünür. Kurtarma elle yapılır: her bulgunun id'sini, başlığını ve gövdesini alın, drop edin, sonra yeniden add edin — add okundu durumunu bilerek korur, yani tek başına yeniden eklemek okunmamışa döndürmez.

Gövde stdin'den okunur; böylece kanıt — dosya yolları, alıntılanan satırlar — kabuk tırnaklamasına takılmadan taşınabilir.

Etkisizlik (idempotence)

Bir bulgu gövdesiyle değil, (sweep, title) ile anahtarlanır. Aynı bulgu tekrar bildirildiğinde:

• gövdesi en son ifadeyle tazelenir, ve
• okundu durumu korunur.

İkinci kısım günlük bir süpürmeyi katlanılır kılan şeydir. Bir süpürme taradığı yollar her hareket ettiğinde ateşlenir ve gizli bir boşluk, dün bildirildi diye gizli bir boşluk olmaktan çıkmaz — bu olmasa her süpürme aynı şey hakkında yeni bir kesinti olurdu.

Gövde yerine başlıkla anahtarlamak da aynı nedenle bilinçlidir: koşular arasında kanıtını farklı ifade eden bir süpürme, aynı bulguyu bildiriyordur.

Okumak karar vermek değildir

Bir bulgu gösterildikten sonra digest'te kalır. Okuyucunun gördüğü ama henüz üzerine gitmediği bir bulgu hâlâ gerçektir; okununca kendini boşaltan bir depo tam da düşünülmesi gerekenleri düşürürdü.

Bir bulgu gerçekten sonuçlandığında — bir brainstorm açıldı, bir kart oluşturuldu ya da önemsiz olduğuna karar verildi — atl digest drop <id> kullanın. Sayacı dürüst tutan şey budur.

Depolama

~/.atl/digest/<proje-hash>.json, proje başına bir dosya — bir süpürme .atl/ dizini olan her projede ateşlenir, dolayısıyla tek bir ortak dosya, ilk açılan projenin diğerlerinin hepsi adına cevap vermesine yol açardı.

Bozuk bir digest boş okunur ve bir sonraki add ile yeniden yazılır: bir bulguyu kaybetmek telafi edilebilir — süpürme onu tekrar bildirir — kalıcı olarak başarısız bir okuma ise edilemez.

Bölünme doğru. Sessizliği değildi.

Proje başına bir depo doğru şekildir ve onları birleştirmek, tam da önlediği hatayı geri getirirdi. Ama bölünme eskiden görünmezdi, ve bu ayrı bir şey.

Altına başka depolar klonlayan bir depo — bir bakım hub'ı, checkout'lardan oluşan bir monorepo — her birine kendi digest'ini verir. İçlerinden birinde koşan bir süpürme oraya yazar, üstteki ise normal cevap vermeye devam eder ve fark edilecek bir yokluk oluşmaz. Hiçbir şey mahsur kalmaz, hiçbir şey hata vermez; bulgulara sadece hiç ulaşılmaz.

Bir makinede ölçüldü (2026-08-25): altı depo, 70 bulgu — hub'daki bir oturum bunların 14'ünü görüyordu, platformun kendi becerileri hakkındaki dokuz bulgu ise <hub>/repos/atl içinde duruyordu: ulaşılabilir, ve hiç ulaşılmamış.

Artık atl digest diğerlerinin var olduğunu söylüyor:

atl digest: 5 other project digest(s) on this machine hold 56 finding(s), 50 unread.
            They are not shown here — a digest answers for its own project.
            `atl digest projects` lists them.

Yalnızca başka bir depo varsa yazar — her koşuda çıkan bir dipnot, sıradan tek-projeli makinede duvar kâğıdı olurdu; oturum sinyalinin yalnızca bir sayaç taşımasının sebebi de aynı.

atl digest projects

Her depoyu, sayılarını ve ait olduğu projeyi listeler; * içinde bulunduğunuz projeyi işaretler.

Proje dosyanın içine kaydedilir, çünkü dosya adı bunu söyleyemez: Path kökü hash'ler ve hash tek yönlüdür. Bu alan olmadan hiçbir araç digest'leri listeleyip adlandıramaz — bir makinede altısını teşhis etmek 5.596 dizini hash'lemeye mal oldu, ve ikisi hiç teşhis edilemedi.

Kök kaydedilmeden önce yazılmış bir depo (project not recorded) olarak görünür. Bu bilinçli ve ters aramayla doldurulmaz: yokluk, ayrımın ne zaman tutulmaya başlandığına dair bir olgudur, ve tahmin etmek tam da alanın kazanmak için var olduğu güveni taşıyan bir yol uydururdu.

İlgili

• atl observe — bunların çoğunu yazan süpürme.
• /observe — bulguları üreten LLM yarısı.